Rys Cercospora siekte - Behandeling van smal bruin blaarvlek rys


Deur: Tonya Barnett, (skrywer van FRESHCUTKY)

Volhoubaarheid en selfstandigheid is 'n algemene doel onder baie tuine. Die gehalte en voordele van tuisgewasse inspireer baie produsente om elke seisoen hul groenteplak uit te brei. Hierin word sommige aangetrokke tot die idee om hul eie korrels te verbou. Sommige korrels, soos koring en hawer, kan maklik groei, maar baie mense kies om moeiliker gewasse te verbou.

Rys kan byvoorbeeld suksesvol gekweek word met deeglike beplanning en kennis. Baie algemene probleme wat rysplante teister, kan egter lei tot laer opbrengste, en selfs oesverlies. Een so 'n siekte, smal bruinblaarvlek, bly vir baie produsente lastig.

Wat is smalbruin blaarvlek van rys?

Smal bruinblaarvlek is 'n swamsiekte wat rysplante beïnvloed. Veroorsaak deur die swam, Cercospora janseana, blaarvlek kan vir baie jaarliks ​​'n frustrasie wees. Meestal manifesteer rys met smal bruinblaarvlek simptome in die vorm van smal verdonkerde kolle op rysplante wat wissel.

Alhoewel die aanwesigheid en erns van infeksies van die een seisoen na die volgende sal wissel, kan gevestigde gevalle van rys cercospora-siekte lei tot laer opbrengste, sowel as voortydige verlies aan oeste.

Beheer van rys Smal bruin blaarvlek

Alhoewel kommersiële produsente sukses kan behaal met die gebruik van swamdoders, is dit dikwels nie 'n koste-effektiewe opsie vir tuine nie. Daarbenewens is rysvariëteite wat bestand is teen smal bruinblaarvlek, nie altyd betroubare opsies nie, aangesien nuwe soorte swamme gereeld voorkom en plante aanval wat weerstand toon.

Vir die meeste is die beste manier om verliese wat verband hou met hierdie swamsiekte te beheer, om variëteite te kies wat vroeër in die seisoen volwasse is. Sodoende kan produsente intense siektedruk tydens die oestyd laat in die groeiseisoen beter vermy.

Hierdie artikel is laas op:


Hierdie siekte word gekenmerk deur 'n wye verskeidenheid simptome. Die aanwesigheid van sirkelvormige of ovaalbruin vlekke met 'n geel stralekrans gedurende die bewerkingstadium is egter die sigbaarste teken van die infeksie. Namate hulle vergroot, ontwikkel 'n grys middel in die middel van hierdie kolle en word 'n rooibruin randjie sigbaar. Stingels word ook verkleur. By vatbare variëteite kan letsels 'n lengte van 5-14 mm bereik en kan blare verwelk. By weerstandbiedende variëteite is die letsels geelbruin en speldekop-grootte. Die besmetting van blommetjies lei tot onvolledige of versteurde graanvulling en 'n vermindering in graankwaliteit.

Die simptome word veroorsaak deur die swam, Cochliobolus miyabeanus. Dit kan langer as vier jaar in sade oorleef en versprei van plant tot plant deur lugspore. Besmette plantreste wat in die veld agterbly en onkruid is ander algemene maniere om die siekte te versprei. Bruin kolle kan in alle gewasstadiums voorkom, maar die besmetting is die belangrikste, van maksimum bewerking tot rypwording. Die siekte kom dikwels voor in lande met wanbestuur van grondvrugbaarheid, veral wat mikrovoedingstowwe betref. Beduidende bestryding van bruinvlek is bereik met behulp van silikonbemestingstowwe. Die gebruik van 'n mengsel van beesmis en chemiese kunsmis verminder ook die erns daarvan. Hoë humiditeit (86-100%), lang periodes van blaarvog en hoë temperature (16-36 ° C) is baie gunstig vir die swamme.


Skederoes (veroorsaak deur Rhizoctonia solani AG1-IA) en smal bruinblaarvlek (NBLS, veroorsaak deur Cercospora janseana) is een van die belangrikste siektes wat die produksie van rys in Texas en in ander streke in die suide van die Verenigde State beïnvloed. Strobilurien-swamdoders word op groot skaal gebruik om hierdie twee siektes, veral skede, te bestry. Ongelukkig het die groot afhanklikheid van die gebruik van swamdoders met 'n enkele manier van werking die ontwikkeling van die strobilurien-weerstandige isolate van R. solani AG-1 IA in die Amerikaanse NBLS, wat vroeër as 'n geringe siekte in die VS beskou is, groei in voorkoms en erns, terwyl daar min wetenskaplike inligting beskikbaar is oor die bestuur van NBLS. Dit skep 'n dringende behoefte om ander effektiewe swamdoders met verskillende maniere te identifiseer. 'N Ses-jaar-veldstudie is op rys gedoen om die effektiwiteit van nuut geregistreerde en ongeregistreerde swamdoders te evalueer in vergelyking met algemene swamdoders vir die behandeling van skede-roes en NBLS-siektes. Enkele toedienings van die swamdoders wat azoksistrobien, propikonasool, azoksistrobien plus propikonasool, trifloksistrobien plus propikonasool, fluxapyroxad, piraklostrobien, flutolanil en antibiotika (validamisien en kasugamcyin) bevat, is in die laat opstartstadium gedoen. Skederoes en NBLS-erns is voor oes gegradeer. Al die swamdoderbehandelings was effektief om die erns van skederoes te verminder in vergelyking met die onbehandelde kontrole in elke jaar. Propikonasool en fluxapyroxad was effektiewer in die vermindering van NBLS as ander swamdoders. Saam met verminderde skede-roes en NBLS-erns, het swamdoder-behandelde erwe hoër opbrengste gehad as onbehandelde erwe.

Vorige artikel in uitgawe Volgende artikel in uitgawe


Kyk die video: LIQUID FACELIFT - ULTIMATE Dermal Filler MAKEOVER!


Vorige Artikel

Saad wat begin met kokos: die gebruik van kokosneutkorrels vir ontkieming

Volgende Artikel

Sal boerenkool in houers groei: wenke oor die groei van boerenkool in potte