Physalis: groei van sade, plant en versorg in die oop veld, foto


Tuinplante

Plant physalis (Latyn Physalis) behoort tot die grootste soort van die Solanaceae-familie, wat ongeveer 120 spesies insluit wat in Asië, Europa, sowel as in Suid- en Noord-Amerika groei. Vertaal uit Grieks, beteken physalis 'n borrel - die naam word gegee as gevolg van die vorm van die groeiende rooi-oranje kelk van die plant.
Tuiniers word soms physalis aarden bosbessies of smaragbessies genoem, asook borrelwurms, kersies en marunka. Physalis word dikwels met tamaties vergelyk - plante uit dieselfde familie, en alhoewel hierdie plante op baie maniere dieselfde is, het die plant en versorging van physalis in die buitelug sy eie verskille.

Plant en versorging van physalis

  • Landing: saai saad in oop grond - in April of vroeg in Mei, saai saad vir saailinge - in Maart, plant saailinge in die grond uit - vroeg of middel Mei.
  • Beligting: helder sonlig.
  • Die grond: vrugbaar, neutraal of alkalies.
  • Voorgangers: goed - komkommers, kool; die slegste is soetrissies, eiervrugte, aartappels, tamaties en physalis.
  • Gieter: gereeld, matig.
  • Topversiering: vloeibare organiese kunsmis 2-3 keer per seisoen.
  • Voortplanting: sade, steggies en laterale prosesse.
  • Peste: bere en draadwurms.
  • Siektes: fitosporose, swart been en virale mosaïek.
  • Eienskappe: die bessies van die plant het 'n diuretika, pynstillende, hemostatiese, antiseptiese, anti-inflammatoriese en choleretiese effek.

Lees hieronder meer oor die groei van physalis.

Botaniese beskrywing

Physalis-blom is 'n eenjarige of meerjarige kruie met soms vertakte, regop of hoekige geboë, genikulêre stingels, kaal of met yl puberteit in die boonste gedeelte en bereik 'n hoogte van 20 tot 120 cm. Aan die basis word die stingels mettertyd styf. Physalis-blare is teenoorgestelde, en in die onderste deel van die stam is dit aanmekaar of alternatief. Blomme is gewoonlik eensaam, okselvormig, en is oor die hele lengte van die stam geleë. Die bekers is klokvormig, geswel, helder en verberg in sigself sferiese tweesellige oranje of rooi bessies - geurige physalis-vrugte.

Physalis is 'n sierplant, hoewel die vrugte by baie van sy soorte redelik eetbaar en selfs lekker is. Meerjarige physalis word 'n Chinese lantern genoem - dit lyk goed in 'n winterboeket.

Groeiende physalis van sade

Hoe om saad te saai

In 'n warm gebied word physalis-saad direk in die grond gesaai, aangesien die plant koudbestand, vroeg ryp en vrugbaar is, en dit genoeg is om Physalis een keer te saai, en dan sal dit vermeerder deur selfsaai - jy sal net om die saailinge uit te dun. Aangesien physalis-sade na 4 jaar skielik hul ontkieming verloor, moet u dit in 'n soutoplossing van 5% week voordat u dit saai. Na 'n rukkie moet u die drywende sade verwyder wat nie vir u nuttig is nie, en spoel die gesoute en beitsel 'n halfuur in 'n donker pienk oplossing van kaliumpermanganaat, spoel dan af en droog.

Physalis word in April of begin Mei yl in die groewe gesaai, met 'n interval van ongeveer 30 cm tussen rye. As saailinge verskyn, word dit uitgedun sodat die afstand tussen die saailinge ongeveer 25 cm is. Die saailinge wat getrek moes word uit kan na 'n ander plek oorgeplant word - hulle sal perfek wortel skiet, alhoewel hulle 'n bietjie later sal begin vrugte dra. Physalis kan voor die winter in Oktober gesaai word.

Saailinge versorg

In die middelste baan word physalis in saailinge gekweek, veral omdat u vroeër vrugte kan kry as wanneer u saad in die grond saai. Physalis-sade word ongeveer anderhalf maand voor saailinge gesaai voordat hulle in aparte houers met 'n volume van 0,5 liter in die grond geplant word, as daar geen pluk is nie, of in saailinge volgens die 6x8-skema - voor plant in die grond bly dit net om die saailinge in bosse te verdeel. As 'n voorsaai-behandeling word die saad vir 30 minute in 'n sterk oplossing van kaliumpermanganaat gehou.

Physalis word ontkiem by 'n temperatuur van ongeveer 20 ºC, en dan kan spruite binne 'n week verskyn. By 'n laer ontkiemingstemperatuur sal u 'n maand moet wag.

Sorg dat die voginhoud van die grond en die lug nie te hoog is nie, aangesien daar onder sulke omstandighede die risiko is van saailinge met 'n swart been, en die versorging van 'n physalis-blom in hierdie stadium bevat gereelde ventilasie van die kamer, mits dit betroubaar teen konsepte beskerm word. As die saailinge met die nodige sorg en normale beligting (physalis-saailinge 'n helder diffuse lig benodig) stadig of pynlik uitgroei, is dit nodig om 'n oplossing van voëlmis in die grond te voeg - 1 deel kunsmis tot 20 dele water teen 'n halwe emmer per 1 m2, en mors dan die grond met water om brandwonde te voorkom.

Physalis-keuse

Diegene wat physalis dig in 'n saailingkas gesaai het, sal in aparte bekers moet duik as die saailinge twee ware blare het, sodat die wortelstelsel van die physalis, wat baie vinnig groei, so min as moontlik geplant kan word. As u die saad dadelik in aparte bekers gesaai het, hoef u nie die saailinge te duik nie; dit sal moontlik wees om dit direk in die oop grond te plant binne die tydperk wat bepaal word deur die groeitoestande vir saailinge.

Plant physalis in oop grond

Wanneer om te plant

Plant physalis in oop grond word op 'n bewolkte dag of in die middag in die stadium van ontwikkeling by saailinge van 5-6 blare uitgevoer. Vir physalis is 'n sonnige area met 'n neutrale of effens alkaliese reaksie geskik, waarop komkommers of kool daarvoor gegroei het, maar na gewasse soos physalis self, rissies, aartappels, eiervrugte en tamaties, word physalis vier jaar lank nie geplant nie. , aangesien al hierdie plante aan dieselfde siektes ly, waarvan die veroorsakende middels dikwels lank in die grond bly.

Die aanplant van 'n physalis-blom word voorafgegaan deur 'n terrein op te grawe met die toevoeging van humus en as nie later nie as twee weke voor die vasgestelde datum. Moenie die grond met vars mis bemes nie.

Hoe om te plant

Aangesien die meeste soorte en variëteite van physalis baie vertak, word die saailinge in 'n ruitpatroon geplant met 'n trappie van ongeveer 'n halwe meter. Lang variëteite moet vasgemaak word - oorweeg dit tydens plant. Die physalis-gat moet so diep wees dat die saailinge daarin tot die eerste ware blaar gedompel word. Wanneer oorgroeide saailinge geplant word, word anderhalf liter water in die gat gegooi en die saailing word met 'n helling direk in die water geplant, sodat die wortels daarin vanself regruk, waarna die gat bedek is met aarde en verdig word. .

Saailinge wat betyds geplant word, het nie sulke truuks nodig nie: hulle word op die gewone manier geplant, maar na plant word hulle volop natgemaak. Om die versorging van physalis te vergemaklik, kan die terrein met turf bedek word.

Physalis sorg in die tuin

Groeitoestande

Groei en versorging van physalis is eenvoudig en nie moeisaam nie. Gedurende die groeiseisoen moet die plant gereeld natgemaak word, gevolg deur onkruid en losmaak van die grond, asook bemesting met organiese bemestingstowwe - oplossings van mullein (1:10) of hoendermis (1:15), ook na natmaak. die webwerf. Groeiende physalis maak ook voorsiening vir die heuwel van bosse in 'n koue en klam somer, maar u hoef dit nie te knyp of te sny nie: aangesien die vrugte in die takke van die stamme ontwikkel, hoe meer die takke, hoe hoër sal die opbrengs wees.

Voortplanting van Physalis

Benewens die saadreproduksiemetode van physalis, wat ons reeds beskryf het, reproduseer die plant deur laterale lote en steggies. Physalis-dekoratief vorm baie lote van 'n kruipende risoom wat vlak ondergronds geleë is. Daarom word 'n deel van die risoom, tesame met hergroeiende lote, in die lente of herfs uit die moederbos uitgegrawe en oorgeplant.

Vir steggies in physalis, in Julie, word die toppe van die stingels met 2-3 goed ontwikkelde internodes afgesny en geplant, half begrawe in los grond en vir die eerste keer met 'n geperforeerde film bedek. As die blare op die steggies turgor herstel, kan die film verwyder word. Die versorging van Physalis gedurende die wortelperiode van steggies bestaan ​​uit die tydige natmaak en skadu van direkte sonlig.

Peste en siektes

Physalis word baie minder deur siektes getref as tamaties, maar 'n siekte soos mosaïek tref soms aanhoudende physalis, en eerstens word monsters wat deur swak sorg verswak word, slagoffers. Simptome van die siekte: die blare kry 'n gevlekte kontrasterende kleur uit donkergroen en liggroen gebiede. As gevolg van die siekte kan die vrugteopbrengs met die helfte verminder word.

Daar is geen geneesmiddel vir die mosaïekvirus nie, dus is dit nodig om die siek plante onmiddellik met vuur te vernietig voordat die siekte deur die hele terrein versprei. Die plek waar siek physalis gegroei het, moet met 'n sterk oplossing van kaliumpermanganaat vergiet word.

In die saailingstadium beïnvloed Physalis die omstandighede met 'n te hoë humiditeit op die swart been, waardeur die saailinge aan die onderkant van die stam swart word en vrek. U kan die siekte vermy deur die reëls vir die versorging van saailinge streng na te kom: die grond losmaak, die saailinge betyds verdun, die saailinge oorvloedig water gee, maar nie gereeld in die oggend nie.

Die plaag van alle nagskakerings is fitosporose, wat veral gevaarlik is in nat weer gedurende die rypwordingstydperk. Bruin onderhuidse kolle kom op die vrugte voor, wat die bessies ongeskik maak om te eet. U kan fitosporose bestry deur physalis met 'n 1% oplossing van Bordeaux-vloeistof te bespuit, en dit moet vooraf gedoen word, nog voordat die eierstok in die bosse verskyn.

Van insekte, bere, wat die wortels van saailinge knaag, en draadwurms kan physalis benadeel. U kan die beer beveg deur saailinge in 'n plastiekring te plant: 'n smal nekgedeelte word van plastiek-tweeliterbottels afgesny en die bodem word afgesny, en dit wat oorbly word in twee dele (ringe) gesny; 'n plastiekring word in die gat geplaas vir 'n physalis-saailing, in die middel waarvan saailinge geplant word. Nadat die saailing begrawe is, moet die ring ongeveer 5 cm bo die oppervlak van die terrein styg. Op hierdie manier beskerm u die wortels van die jong plant teen die aanval van die beer.

Hulle veg die draadwurm met behulp van aas: hulle grawe verskeie gate rondom die terrein, vul dit met halfverrotte gras of hooi en bedek dit met planke. Kyk na die aas na 'n dag of twee, en u sal sien dat baie draadwurmlarwes daarin ingetrek het op soek na hitte en voedsel. Versamel die inhoud van die aas en brand op die brandstapel saam met die plae. Goeie resultate in die stryd teen draadwurms word gegee deur die herfs te ploeg of die grond diep te grawe - in die winter sterf die larwes eers op die oppervlak van die koue.

Oor die algemeen is physalis 'n baie gesonde en weerstandbiedende plant teen negatiewe invloede. Volg die reëls vir die versorging en verbouing van physalis, en plae, sowel as patogene, sal u werf omseil.

Physalis na blom

Hoe en wanneer u sade moet versamel

Physalis-vrugte word in droë weer 45-60 dae na plant van saailinge in die grond - in Augustus of September - saam met gedroogde helder koppies geoes. Die vrugte word nie terselfdertyd ryp nie: die onderste bessies word vroeër ryp en val op die grond. As u dit dadelik optel, kan u dit eet of vir herwinning stuur. Of u kan saad by hulle kry. Om dit te doen, word ryp vrugte in die helfte gesny en 'n dag met reënwater gegiet, en dan word die geswelde pulp deur 'n sif gevryf, die sade gewas en gedroog.

Voorbereiding vir die winter

In die herfs word die grondgedeelte van die dekoratiewe meerjarige physalis afgesny - pragtige droë ruikers word daaruit verkry. Die blare word verwyder en die stingels met vrugte in helder bedekkings word opgehang om droog te word. Die terrein word vir die winter met turf bedek. Eenjarige (groente- en bessiespesies) word na die oes verwyder en die terrein is diep gegrawe.

Tipes en variëteite

Eetbare Physalis word verdeel in physalis bessie en physalis groente. Physalis-bessies word voorgestel deur spesies soos rosyntjie physalis, of puberteit, of aarbei, Peruaanse physalis, wat onlangs in die middelste baan begin groei het, en Florida physalis, sowel as hul variëteite.

Physalis Florida (Physalis floridana)

Dit het soet, aangename vrugte sonder vrugtige geur en byna geen suurgehalte nie. Konfyt van hierdie soort bessies lyk soos konfyt van kersies; daarom voeg hulle die blare van geurige malvas daarby wanneer u dit kook.

Rosalyn (Physalis pubescens)

Dit het 'n meer verfynde smaak - soet, met 'n skaars waarneembare suurheid en 'n uitgesproke nasmaak en reuk van pynappel. Vrugtesap lyk soos mandarynsap. Die vrugte van hierdie physalis kan tot 3-4 maande, of selfs tot ses maande, geberg word, met verloop van tyd 'n effens verdorde voorkoms. Die gedroogde vrugte lyk regtig soos rosyne.

Physalis peruvian (Physalis peruviana)

Nie so soet soos rosyntjies nie, maar die vrugtesmaak en aroma van die vrugte daarvan is sterker, en in terme van die hoeveelheid suur en suiker daarin, is dit naby tuin-aarbeie. Physalis-bessies van hierdie spesie is te sag vir langtermynopberging.

Die beste variëteite berry physalis sluit in:

  • Pynappel - vroeë ryp physalis met miniatuur- en soetproeende vrugte met pynappelaroma, wat vars en in die vorm van konfyt en versuikerde vrugte gebruik word;
  • Aarbei - bossies tot 70 cm hoog, waarop amber soet vrugte met aarbei-aroma ryp word, vars en gedroog gebruik, sowel as vir die maak van nageregte, kompote en konfyt;
  • Physalis rosyntjie Verrassing - ondermaat, vroegryp en pretensieloos eenjarig met sterk puberteit; die vrugte van die Surprise is goed vir vars kos en as grondstowwe vir nageregte;
  • Columbus - 'n lang, termofiele en laat rypwordende variëteit waarvan die bessies ryk is aan vitamiene, pektien en mikro-elemente. Hulle word vars geëet en in nageregte en drankies gemaak;
  • towenaar - 'n variëteit met baie groot, afgeplatte bruin-oranje soetsuur vrugte met 'n ligte pomelo-bitterheid en 'n sterk aarbei-aroma. Bessiesap smaak soos lemoen, maar het 'n helder boeket;

Physalis Mexikaans (Physalis ixocarpa), of glukose

Physalis-groente word voorgestel deur die spesie Mexikaanse physalis, of glukoplodny, en sy variëteite. Physalis-vrugte lyk meer soos tamaties as vrugte van ander spesies. Onder die groente-physalis is daar lang variëteite, en daar is ook lae, rekbare soorte. Die vrugte is geel, groen, pers van kleur, hulle verskil in vorm en grootte. Physalis-groente benodig minder hitte en is meer produktief, maar vars is dit nie so lekker soos bessies nie. Maar marinades, piekels, kaviaar en slaaie is uitstekend. Die bekendste variëteite in die kultuur van die middelste strook:

  • Grond Gribovsky - koudbestande medium-vroeë vrugbare variëteit met 'n boshoogte van tot 80 cm en semi-regop takke. Liggroen, soet en suur van smaak, die vrugte bereik 60 g gewig;
  • Gebak - 'n groot vrugte in die middel van die seisoen met suur ronde vrugte van liggroen of donkergroen kleur, wat nie net gepekel, gesout en kaviaar gemaak kan word nie, maar ook gebruik kan word vir die maak van tuisgemaakte nageregte;
  • Kinglet - 'n vroeë ryp variëteit, wat soos die Suikergoed-variëteit gebruik word vir verwerking tot nageregte en blikkiesgroente;
  • Moskou vroeg - vroeë rypwording met byna lê takke en soet liggeel vrugte wat tot 80 g weeg.

Physalis dekoratief

Chinese lanterns - verteenwoordig spesies van kruidagtige meerjarige plante. Al sy dele is nie net oneetbaar nie, maar ook giftig, maar dit geniet voortgesette sukses met landskapontwerpers.Hierdie physalis bereik sy grootste versiering in die laat somer of vroeë herfs, wanneer die kapsules 'n helder oranje kleur kry.

Gewilde variëteite:

  • Franchet - hierdie plant word dikwels eenjarig gekweek. In hoogte bereik die struike van physalis Franchet 90 cm, sy blare is ovaal, na die basis verleng, tot 15 cm lank. Tot 15 "lanterns" kan op een loot vorm, dit is die vrugte van physalis, geklee in helder bekers;
  • Alkekengi - ook 'n soort dekoratiewe physalis met geel, rooi of oranje "lanterns".

Physalis eienskappe - voordele en skade

Voordelige kenmerke

Die eetbare physalis-vrugte bevat stowwe soos voedingsvesel, koolhidrate, vette, proteïene, gestruktureerde water, vitamiene A en C, spoorelemente yster en sink en makrovoedingstowwe kalium, kalsium, natrium, fosfor en magnesium. Physalis-bessies word gebruik as 'n antiseptiese, diuretiese, pynstillende, hemostatiese, anti-inflammatoriese en choleretiese middel. Afkooksels en infusies word daarvan gemaak vir die behandeling van brongitis, urolithiasis, rumatiek, oedeem, hepatitis, jig, sistitis. Die eet van vars bessies verlig die simptome van dermatose, dysenterie en hipertensie.

Kontraindikasies

Moenie die vrugte van dekoratiewe physalis eet nie - dit is giftig. Wees versigtig met die bekers wat die vrugte van die plant bevat, aangesien dit fisiese en alkaloïede bevat - giftige stowwe wat een keer in u liggaam ernstige skade kan berokken.

Letterkunde

  1. Lees die onderwerp op Wikipedia
  2. Eienskappe en ander plante van die familie Solanaceae
  3. Lys van alle spesies op die plantelys
  4. Meer inligting oor World Flora Online
  5. Inligting oor tuinplante
  6. Inligting oor meerjarige plante
  7. Inligting oor kruieplante
  8. Inligting oor jaarplante
  9. Inligting oor medisinale plante

Afdelings: Tuinplante Meerjarige kruidagtige eenjarige medisyne Eenplantjies op F


Onpretensieuse swart cohosh: plant en versorg in die oop veld

Terreinkeuse is altyd van die grootste belang. Aangesien die kruie nie uitplant nie, sal die gekose terrein vir 20 jaar as permanente verblyf dien. Om hierdie rede word 'n skaduwee of gedeeltelike skaduwee in die tuin gekies vir 'n meerjarige plant.

Swart cohosh floreer in grond met:

  • relatief hoë humiditeit
  • effens suur reaksie
  • goeie aanwysers van vrugbaarheid.

Soms kan 'n oorplanting nodig wees, byvoorbeeld wanneer u broei. Dan moet in gedagte gehou word dat die kultuur dit uiters pynlik verdra en die eerste 2-3 jaar nie mag blom nie.

Sanderige, kleierige en swaar soorte grond is teenaangedui in cimicifuge. Vleilande is ook uitgesluit. Die beste opsie vir haar sou 'n voortuin naby 'n heining, muur of huis wees. Die skaduwee van sulke strukture sal die swart cohosh-tuinplant teen die sultende son en konsepte beskerm.

Alles oor landing en meer

Plant word meestal in die lente of herfs gedoen. Teen hierdie tyd sou die weer normaal moes wees. Die lugtemperatuur sal stabiliseer tot + 15˚С, en die bedreiging van nagtelike ryp sal vermy word. Vanweë die feit dat die cimicifuga 'n lang en bloeiende kultuur is, moet dit beter gevoed word.

Die terrein grawe, word die volgende bygevoeg:

  • sand (vir swaar ondergrond)
  • turf
  • minerale kunsmisstowwe.

Die lente word beskou as die beste tyd om te plant, aangesien die swart cohosh ongeveer ses maande het om op 'n nuwe plek wortel te skiet. Dan sal 'n kwaai of sneeulose winter die saailinge nie onherstelbare skade berokken nie.

Voordat dit geplant word, word die saailinge deeglik ondersoek sodat dit nie vlekke, siektetekens, verrotting en skade het nie.

Verder word landboutegniese kenmerke in ag geneem:

  • die diepte (sowel as die breedte) van die plantput is 40-50 cm
  • afstand tussen saailinge - van 60 tot 100 cm
  • hoogte van die dreineringslaag van uitgebreide klei, gruis of gebreekte baksteen: minstens 10 cm
  • 1/3 van die gat is gevul met organiese kunsmis en tuingrond
  • 'n mengsel van kompos, verrotte mis, houtas en komplekse kunsmis word as 'n boekmerk gebruik.

Kalksteen word nie in die grond ingebring nie, want meerjarige plante verdra versuurde grond.

Die saailinge word saam met 'n erdkluit in die plantgat laat sak. In die afwesigheid daarvan word die wortels netjies reguit gemaak en diep in die gat in die rigting geplaas.

Om swart cohosh-plant en buitenshuise versorging so suksesvol moontlik te maak, word dit aanbeveel:

  • moenie die substraat goed stamp nie
  • mors die gebied met baie water
  • dek die blombedding met 'n mengsel van turf, gras en blare (jy kan saagsels gebruik).

Die laaste maatreël is bedoel om grondvog te bewaar, onkruid te voorkom en grondloosheid te verseker. Om te voorkom dat 'n kweekhuiseffek ontstaan, word die deklaag op 'n afstand van 5 cm van die gewasstam gelê.

Teelmetodes vir cimicifugi

In die meeste gevalle gebruik tuiniers bosafdeling en steggies. Hiervoor word 'n tuinmonster gekies wat die ouderdom van 5-6 jaar bereik het. Die moederplant word opgegrawe en dan word die jong spruit baie versigtig geskei om die risoom so min as moontlik te beseer. Die gevolglike steggies word na 'n nuwe plek of na 'n houer oorgedra. Hulle word goed tuis versorg sodat hulle goed wortel skiet. Sodra die spruite sterker word, word dit onmiddellik na oop grond oorgedra.

Steggies. Die kind se hak is los van die moederplant. Die sny word behandel met 'n groei-aktivator en 'n antiseptiese middel. Die blaarsteel word in 'n geskikte area laat val en met 'n plastiekbottel bedek.

Groei van sade

Daar is verskillende metodes om swart cohosh uit sade te kweek. Saai word in die herfs direk in die tuin gedoen of in die lente met saailinge gekweek. Hiervoor word slegs vars plantmateriaal gekies. In Februarie word sade op 'n vlak diepte in houers gesaai. Die saailinge word na die oop grond oorgedra wanneer die temperatuur op 15-17˚ stabiliseer.

Dit is noodsaaklik om die vochtvlak van die substraat te monitor. As gevolg van te veel natmaak van die saailinge, kan die wortels vee.

Die subtiliteite van die versorging van 'n onpretensieuse swart cohosh

Topbemesting van cimicifugi word een keer per seisoen uitgevoer, meestal in die vroeë lente. Hiervoor word komplekse minerale kunsmis gekies.

Dit moet komponente bevat soos:

  • fosfor
  • stikstof
  • kalium.

In die warm seisoen word 'n bed met swart cohosh met tussenposes van 3-4 dae natgemaak.

As die benodigde hoeveelheid voedingstowwe tydens plant bygevoeg is, word die daaropvolgende voeding na 2 jaar uitgevoer. Aangesien swart cohosh van vog hou, word dit selde gedoen, maar gereeld en oorvloedig. Verwelkende blomstingels en blare dui op gebrek aan water. Onkruid van die plant is slegs nodig indien nodig, hoofsaaklik om die wortelstelsel met suurstof te versadig.

Sanitêre snoeiwerk word in die somer gedoen. Droë dele van die plant word verwyder. Lote wat verkeerd groei, word volgens vorm gesny.

Oorwintering van cimicifugi. Meerjarige verdra die klimaat van die middelste sone perfek. In gebiede met erge winters en geen sneeubedekking is blombeddings bedek met sparretakke of verskeie lae blare. Vanaf die middel van die somer word stikstofbevattende kunsmis gestaak. Dan gaan die plant die rustende stadium beter binne.


Moontlike probleme met die groei van anasiklus

Die plant word feitlik nie deur siektes aangetas nie en is weens die stowwe wat dit bevat, nie van belang vir plae nie. As dreinering egter nie tydens plant gebruik is nie of as die plant op plekke naby grondwater geplant is, ly die wortelstelsel aan versuiping en kan dit begin verrot.


Oor die plant

Die gentiaan (Gentiana) is 'n sierplant wat 'n indrukwekkende verskeidenheid variëteite bevat. 'N Bietjie baie, in die natuur is daar ongeveer 420 soorte van hierdie sierplant, eenjarig en meerjarig.

Die hoogte van die gentiaan wissel van 5 sentimeter tot 2 meter. Miniatuurvariëteite van hierdie plant word nie eens opgemerk onder gewone gras nie.

Op die grondgebied van die Russiese Federasie is die gewildste variëteite:

Gentiana septemfida (ons noem dit sewe dele). Die mees pretensielose plant wat in Asië in ons land verskyn het. Behoort tot die bosagtige kategorie blomplante, wat ongeveer 30 sentimeter hoog is. Die blomme self is persblou en nie meer as 7 cm nie. Die gentiaan word dikwels in die tuinbou gebruik.

Gentiana asclepiadea (tuiniers noem dit liewer gentiaan). In die natuur kan dit 'n hoogte van 60 sentimeter bereik en die vorm van 'n digte bos wees. 'N Plant kan tot 10 lote in een seisoen vorm. Die blomme self is meestal blou van kleur, maar daar is ook sneeuwit blomme. Bloeiende gentiaanse blomkool in die tydperk van Augustus tot September. 'N Kenmerk van die plant is hul blomme - vyfblomklokkies.

Gentiana longontsteking (long of gewoon). Die mense noem hierdie soort plante 'n seeklok. Behoort tot die kategorie meerjarig. Seeklokkies bereik nie meer as 40 sentimeter nie en bevat 'n paar blaarlote. Die blomperiode begin middel Augustus.

Gentiana triflora (driekleur of driekleur). Behoort tot die kategorie meerjarige plante wat nie meer as 30 - 40 cm hoog is nie. Die blomme is redelik groot - binne 7 cm, het 'n helder blou tint.

Gentiana dahurica (Daurian gentiaan). Die plant bevat die verhoging van stingels tot 40 sentimeter hoog. Daursky of plante begin blom vanaf die einde van die somer, die blomme is baie groot met 'n donkerblou tint. In ons land word dit dikwels as sierplant gebruik.

Gentiana acaulisс (ons noem haar Koha). Tuiniers in ons land noem dit dikwels stamloos. Die plant behoort tot die kategorie meerjarige plante. Dit begin blom vanaf die begin van die lente. 'N Kenmerkende kenmerk daarvan word beskou as 'n miniatuurvoorkoms (die hoogte oorskry selde die merk van 10 cm). Die deursnee van die blomme oorskry nie 7 cm nie, die kleurskakering is blou, wit of pienk. Dit is baie gewild in die vorming van landskapontwerp.

Gentiana sino-ornata (Chinese versierde gentiaan). Hierdie variëteit in ons land word deur byna alle tuiniers gekweek. 'N Kenmerkende kenmerk van ander spesies is die feit dat dit die laaste van alle gentians begin blom (blomperiode laaste dae van September tot einde Desember). Die hoogte van die Chinese plantspesies bereik selde meer as 15 sentimeter, die blomme self is ligblou.

Gentiana scabra (growwe gentiaan). Hierdie plant kom van Asië, maar in die natuur kan dit ook in die Verre Ooste van die Russiese Federasie voorkom. Ruwe gentiaan verwys na 'n meerjarige plant wat mediumgrootte stamme bevat.

Gentiana cruciata (kruisvormige gentiaan). Die plant bereik 'n hoogte van tot 50 sentimeter en behoort tot die kategorie meerjarige plante. Die blomme self het 'n turkooise tint aan die binnekant en 'n grysgroen buitekant.


Kyk die video: Growing Cape Gooseberries for the 1st time. Superfood


Vorige Artikel

Skep 'n groentebed

Volgende Artikel

Inligting oor Arnica